Wszystkie fotografie w tym albumie zostały wykonane telefonem komórkowym w latach 2008–2018. Żadna z nich nie była planowana, nie było w tym metody — wyciągałem po prostu fragmenty codzienności, które na mnie oddziaływały i mnie inspirowały.

To z pewnością opowieść o małomiasteczkowej Polsce — większość zdjęć powstała w miejscu, z którego pochodzę, w okolicach Tarnowskich Gór. Te kadry są jednak również (a może nawet przede wszystkim) odbiciem moich myśli, opinii i stanów emocjonalnych. Jednocześnie jest to więc również podróż do miejsca w mojej głowie. Ta część narracji prowadzona jest równolegle dzięki wersom Łukasza. Jego słowa są bardzo bliskie temu, co próbuję opowiedzieć poprzez fotografie. Kamila, dzięki swojej wrażliwości, odkryła formę, połączyła punkty i dodała linie — dzięki temu obrazy powstające obok siebie przez lata zaczęły ze sobą współbrzmieć.